Gepard M1

Gepard M1 to węgierski jednostrzałowy wielkokalibrowy karabin wyborowy na początku lat 90. Karabin strzela radzieckim nabojem wielkokalibrowym 12,7x108mm, poprzez wymianę lufy broń można również dostosować do amerykańskiego naboju 12,7x99mm (.50 BMG). Zastosowano czterotaktowy zamek suwliwo obrotowy z chwytem pistoletowym pełniącym rolę rączki zamkowej. Mechanizm spustowo uderzeniowy znajduje się w rączce zamkowej. Aby oddać strzał należy ręcznie włożyć nabój do komory nabojowej, zaryglować zamek, po czym ręcznie napiąć kurek. Zastosowano lufę samonośną (swobodnie pływającą) zakończoną hamulcem wylotowym. Karabin posiada dwójnóg, składany chwyt transportowy, kolbę zakończoną gumową stopką oraz poduszkę policzkową. Na podstawie standardowej wersji skonstruowano karabin Gepard M1A1 wyposażony w dłuższą lufę. Skonstruowano również karabin samopowtarzalny Gepard M2 działający na zasadzie długiego odrzutu lufy. Konstrukcje działające na zasadzie długiego odrzutu lufy nie są często spotykane. Rozwiązanie takie wymusza dokładne wykonanie broni, jednak powoduje zmniejszenie odczuwalnego odrzutu. Gepard M2 zasilany jest nabojem 12,7x108mm, zasilanie odbywa się z magazynka pudełkowego o pojemności 10 naboi. Na zasadzie długiego odrzutu lufy działa również karabin A3 "Destroyer" zasilany radzieckim nabojem wielkokalibrowym 14,5x114mm oraz Gepard M4 na nabój 12,7x108mm. Gepard M5 to karabin powtarzalny strzelający nabojem 12,7x108mm, natomiast Gepard M6 to karabin jednostrzałowy na nabój 14,5x114mm.